 |
| ~~~~~~ |
 |
| ~~~~~~ |
 |
| ~~~~~~ |
 |
| ~~~~~~ |
 |
| ~~~~~~ |
 |
| ~~~~~~ |
LinkedIn icin oneriler
2 yıl önce
KIZLARIM BÜYÜYOR
30 Nisan 2010 Cuma
Bakıyorum, Bakıyorum ,Doyamıyorum, Kıyamıyorum, Kendimi Alamıyorum. Haksızmıyım Ama....
26 Nisan 2010 Pazartesi
UNUTULMAZ(1)...
*Canım kızım Fatma Naz'ın 2. doğum gününden üç gün sonra yani 18/03/2oo9 Çarşamba günü 4 kişilik aile olma yolunda olduğumuzu öğrenmem unutulmaz...
*Bu haberi ilk olarak abla adayı kızımla paylaşmam unutulmaz...
*2 gün zar zor sabredip Cuma günü hamilelik haberini babasına Fatma Naz'ın baba annemin karnında kardeş var diye vermesi unutulmaz...
*2. defa baba olacak eşimin tepkileri ise hiç unutulmaz. İlk tepkisi doğal olarak inanmamak oldu. Yok canım falan dedi ve umursamadı. İkinci tepkisi işin ciddiyetini anlayınca bu evde niye her şeyi en son ben duyuyorum Fatma Naz bile biliyorda ben bilmiyorum diye kızmak. Üçüncü tepkisi diğer odaya geçip takır tukur sesler çıkarmak. Hayrola ne yapıyorsun diye soruncada eh artık eve 4. bir kişi daha geliyor masraflar artacak kırılan ütü masasını tamir ediyorum cevabını vererek beni hayretlere düşürmek. Neden mi? Ütü masası bayağı bayağı kırılmıştı ve değiştirecektik. Elinden hiç tamir işi gelmeyen eşim o panikle o kadar güzel tamir etmişki masayı hala kullanıyoruz. 4. tepkisi ertesi gün (haftasonu) sabahın erken saatlerinde kalkıp evi süpürmek. Ne yapıyorsun deyincede eh 9 ay boyunca bu işi ben yapmayacak mıyım zaten deyip işine kaldığı yerden devam etmek. İlk hamileliğim çok zor geçmiştide malum çok fazla ev işi yapamamıştım.Ordan aklında kalmış galiba. Peki bu tepkiler unutulur mu hiç?
*10 nisanda çalıştığım şubemi değiştirmem ve değiştirme sebeblerim unutulmaz.Hazımsızlık şikayeti olan arkadaş ve aman bana dokunmayan bin yaşasın zihniyetinde olan yöneticiler sayesinde......Ama farkında olmadan bana iyilik kendilerine kötülük yaptıklarını anlamaları unutulmaz.Vah onlara. Ayrıca kısa sürede yeni şubemde kurduğum dostluklar unutulmaz.
*10 Mayısda başladığımız tuvalet eğitimini hala Fatma Naz'a veremeyişimiz hiççççççççç unutulmaz. Biz unutsak koltuklar ,kanepeler , halılar ve tarih unutmaz. Bu konuda rekorlar kitabına bile girebiliriz.:)))))
*4 Haziranda bebeğimin ilk hareketlerini hissetmem unutulmaz. Bir hissettim pir hissettim zaten ondan sonra hiç durmadı.17 Haziranda doktor beyin gözünüz aydın masrafınız az olacak diye verdiği 2. çocuğumuzunda kız olacağı haberi ve benim o andaki yaşadığım panik unutulmaz.İki kız çocuğu annesi olmanın ağır bir sorumluluk gerektiği gibi bir his uyandı içimde sanki çocukların cinsiyeti farklı olsa işler daha kolay olacakmış gibi geldi birden.
*Ağustos ayında Fidan teyzemizin bize yaptığı ziyaret unutulmaz.Gezdiğimiz gördüğümüz yerler hiç unutulmaz. Çamburnunda çamların arasında kahvaltı , Uzungölün ve Sümele Manastırının karşısında yaptığımız mangal keyifleri unutulmaz.Rizeden Ünyeye kadar yaptığımız tatil turunun tadı da hala damağımızda.
*Hamileliğimin 26. haftasında ortaya çıkan gestasyonel diabet(gebelik şekeri) hastalığı unutulmaz. Bu rahatsızlıktan dolayı yaptığım ağır diyet, günde 8 kere parmaktan şeker ölçümü ve ardından yapılan insülin iğneleri..... Ne zor bir hastalıkmış.Allah diabet hastalarına sabır versin. Bu hastalığın aslında bana faydası da oldu diyebiliriz. Gebeliğimin 26. haftasına kadar 11 kilo 40. haftasına kadar da 1 kilo almamı sağladı. Toplam 12 kiloyla sonlandırdım hamileliğimi. Diyet yapmak zorunda olmasam 2o kiloyla falan kapatırdım herhalde. 60 kiloyla başlayıp 72 ile sonlandırdım ve doğum sonrası 62 kiloydum Şimdi mi hiç sormayın 65 kiloyum. Gebelikte diyetime o kadar sadıktım ki bir gram fazla bişey yemiyordu. Hamilelik bitince ne yapayım yiyeceklere saldırdım. Hatta sezeryanın 4. gününde canım istiyor diye kalkıp pasta bile yaptım. Bir itirafta bulunmak istiyorum ve bu konuda kendime çok kızıyorum. Hastalıklar bizim için bir imtihandır ve başımıza geldiğinde verdiğimiz ilk tepki çok önemlidir. Bunu biliyorum ama ben hep çok ağır tepkiler veriyorum Sonra aklım başıma geliyor durumu kabulleniyorum ama verdiğim ilk tepkilere çok üzülüyorum. Bu rahatsızlığımıda öğrenince başladım ağlamaya Allahım neden ben ,zaten ben hastalıktan çok çektim ,nasıl günde sekiz kere parmağıma iğne batırırım gibi bir sürü laf işte. İlk hamileliğimde bebeğimin ölmesi, Fatma Naz'a hamileliğimde sol böbreğime Nefrostomi açılması, Zeynep Neva'ya hamileliğimde diyabet.... Gerçekten çok zor süreçler yaşadım ama bunların sonu hep sağlık ve mutluluk oldu. Hem biliyormusunuz anne karnındayken bile bebeklerimiz akıllı bebeklermiş. Hamilelikte bize sinyal gönderiyorlarmış. Anne sen ilerde diabet hastası olmaya adaysın yediklerine dikkat et. Bu da Allah'ın bir hikmeti işte.
Bu günlük bu kadar. Şimdiye kadar yazamadığım ama hafızamın hep bir yerlerinde duran bazı olayları tarihe not düşmek istedim. Devamı daha sonra. Daha yazacak çooook şeyim var.
*Bu haberi ilk olarak abla adayı kızımla paylaşmam unutulmaz...
*2 gün zar zor sabredip Cuma günü hamilelik haberini babasına Fatma Naz'ın baba annemin karnında kardeş var diye vermesi unutulmaz...
*2. defa baba olacak eşimin tepkileri ise hiç unutulmaz. İlk tepkisi doğal olarak inanmamak oldu. Yok canım falan dedi ve umursamadı. İkinci tepkisi işin ciddiyetini anlayınca bu evde niye her şeyi en son ben duyuyorum Fatma Naz bile biliyorda ben bilmiyorum diye kızmak. Üçüncü tepkisi diğer odaya geçip takır tukur sesler çıkarmak. Hayrola ne yapıyorsun diye soruncada eh artık eve 4. bir kişi daha geliyor masraflar artacak kırılan ütü masasını tamir ediyorum cevabını vererek beni hayretlere düşürmek. Neden mi? Ütü masası bayağı bayağı kırılmıştı ve değiştirecektik. Elinden hiç tamir işi gelmeyen eşim o panikle o kadar güzel tamir etmişki masayı hala kullanıyoruz. 4. tepkisi ertesi gün (haftasonu) sabahın erken saatlerinde kalkıp evi süpürmek. Ne yapıyorsun deyincede eh 9 ay boyunca bu işi ben yapmayacak mıyım zaten deyip işine kaldığı yerden devam etmek. İlk hamileliğim çok zor geçmiştide malum çok fazla ev işi yapamamıştım.Ordan aklında kalmış galiba. Peki bu tepkiler unutulur mu hiç?
*10 nisanda çalıştığım şubemi değiştirmem ve değiştirme sebeblerim unutulmaz.Hazımsızlık şikayeti olan arkadaş ve aman bana dokunmayan bin yaşasın zihniyetinde olan yöneticiler sayesinde......Ama farkında olmadan bana iyilik kendilerine kötülük yaptıklarını anlamaları unutulmaz.Vah onlara. Ayrıca kısa sürede yeni şubemde kurduğum dostluklar unutulmaz.
*10 Mayısda başladığımız tuvalet eğitimini hala Fatma Naz'a veremeyişimiz hiççççççççç unutulmaz. Biz unutsak koltuklar ,kanepeler , halılar ve tarih unutmaz. Bu konuda rekorlar kitabına bile girebiliriz.:)))))
*4 Haziranda bebeğimin ilk hareketlerini hissetmem unutulmaz. Bir hissettim pir hissettim zaten ondan sonra hiç durmadı.17 Haziranda doktor beyin gözünüz aydın masrafınız az olacak diye verdiği 2. çocuğumuzunda kız olacağı haberi ve benim o andaki yaşadığım panik unutulmaz.İki kız çocuğu annesi olmanın ağır bir sorumluluk gerektiği gibi bir his uyandı içimde sanki çocukların cinsiyeti farklı olsa işler daha kolay olacakmış gibi geldi birden.
*Ağustos ayında Fidan teyzemizin bize yaptığı ziyaret unutulmaz.Gezdiğimiz gördüğümüz yerler hiç unutulmaz. Çamburnunda çamların arasında kahvaltı , Uzungölün ve Sümele Manastırının karşısında yaptığımız mangal keyifleri unutulmaz.Rizeden Ünyeye kadar yaptığımız tatil turunun tadı da hala damağımızda.
*Hamileliğimin 26. haftasında ortaya çıkan gestasyonel diabet(gebelik şekeri) hastalığı unutulmaz. Bu rahatsızlıktan dolayı yaptığım ağır diyet, günde 8 kere parmaktan şeker ölçümü ve ardından yapılan insülin iğneleri..... Ne zor bir hastalıkmış.Allah diabet hastalarına sabır versin. Bu hastalığın aslında bana faydası da oldu diyebiliriz. Gebeliğimin 26. haftasına kadar 11 kilo 40. haftasına kadar da 1 kilo almamı sağladı. Toplam 12 kiloyla sonlandırdım hamileliğimi. Diyet yapmak zorunda olmasam 2o kiloyla falan kapatırdım herhalde. 60 kiloyla başlayıp 72 ile sonlandırdım ve doğum sonrası 62 kiloydum Şimdi mi hiç sormayın 65 kiloyum. Gebelikte diyetime o kadar sadıktım ki bir gram fazla bişey yemiyordu. Hamilelik bitince ne yapayım yiyeceklere saldırdım. Hatta sezeryanın 4. gününde canım istiyor diye kalkıp pasta bile yaptım. Bir itirafta bulunmak istiyorum ve bu konuda kendime çok kızıyorum. Hastalıklar bizim için bir imtihandır ve başımıza geldiğinde verdiğimiz ilk tepki çok önemlidir. Bunu biliyorum ama ben hep çok ağır tepkiler veriyorum Sonra aklım başıma geliyor durumu kabulleniyorum ama verdiğim ilk tepkilere çok üzülüyorum. Bu rahatsızlığımıda öğrenince başladım ağlamaya Allahım neden ben ,zaten ben hastalıktan çok çektim ,nasıl günde sekiz kere parmağıma iğne batırırım gibi bir sürü laf işte. İlk hamileliğimde bebeğimin ölmesi, Fatma Naz'a hamileliğimde sol böbreğime Nefrostomi açılması, Zeynep Neva'ya hamileliğimde diyabet.... Gerçekten çok zor süreçler yaşadım ama bunların sonu hep sağlık ve mutluluk oldu. Hem biliyormusunuz anne karnındayken bile bebeklerimiz akıllı bebeklermiş. Hamilelikte bize sinyal gönderiyorlarmış. Anne sen ilerde diabet hastası olmaya adaysın yediklerine dikkat et. Bu da Allah'ın bir hikmeti işte.
Bu günlük bu kadar. Şimdiye kadar yazamadığım ama hafızamın hep bir yerlerinde duran bazı olayları tarihe not düşmek istedim. Devamı daha sonra. Daha yazacak çooook şeyim var.
16 Mart 2010 Salı
24 Ocak 2010 Pazar
Zeynep Neva
~~~~~~~~ 2o Kasım Cuma günü sezeryanla dünyaya gelmesini beklediğimiz 2. kızımız Zeynep Neva acele ederek 15 Kasım Pazar günü Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Op.Dr.Suat Hasgören tarafından yapılan sezeryan ameliyatı ile saat 17.30 da ailemize katıldı. 3 kilo 100 gram ve 49 santim doğarak 3 kilo 27 gram ve 48 santim doğan ablası Fatma Naz'a biraz fark attı. Bu haberi vermekte epey geç kaldım ama malum 2 çocuğa bakmak çoook zor.
20 Aralık 2009 Pazar
8 Eylül 2009 Salı
Fatma Naz'dan Argolar!!!!!
Benim minik kızım büyüdü büyüdü kocaman oldu. Zaten konuşma konusunda hiç bir zaman sıkıntı yaşamamıştı. Şu andada tamamen konuşma dilini çözmüş drumda. Gerçi uzun süredir bülbül gibi şakıyor ama bu son dönemdeki şakımalar pek bir farklı. Fatma Naz 'ın 2 yaşına kadar televizyon izlememesi konusuna çok dikkat etmiştik. Zaten kendisininde televizyon izleme konusunda bir talebi olmuyordu. Ne olduysa şu Buz Devrinden sonra oldu. Günde 1 kere muhakkak Buz Devrini evde izlemek istiyordu bizde izin veriyorduk. Takiiiii Şu olanlar yaşanan kadar........ Yazdıklarım hayal ürünü değil tamamen gerçektir...
Bir gün Fatma Naz'ı beşiğine çıkartmak için kucağıma aldım eh haliyle insan 7 aylık hamile olunca biraz zorlanıyor .Biraz oflayarak puflayarakda olsa bizim kızı beşiğinine koydum. Fatma Naz hanım başını manalı manalı sallayarak bana;
-Başardın dostum demesin mi?
Ben şok oldum.Daha 2,5 yaşındaki kızım bana başardın dostum diyor. Güleyim mi ağlayayım mı bilemedim.
Başka birgün Firdevs Teyzesine gelen bir komşu Fatma Naz'a
-Üzerindeki tişört artık sana küçük geliyor onu kardeşine verirsin demiş. Fatma Naz şöyle bir yan yan bakmış kadına ve,
-Yemezler diye karşılık vermiş.
Kadın şok olmuş. Tabii duyunca bende şok oldum. Bizim hiç kullanmadığımız argo kelimeleri nasıl yerli yerinde kullandı, nereden nasıl öğrendi diye düşünürken aklımıza Buz Devri geldi. Oturdum ve Fatma Naz' la birlikte izledim ve bu lafların oradaki Sit'e ait olduğunu keşfettim. Birçok kere izlemiş olmama rağmen o konuşmalar benim hiç dikkatimi çekmemiş. Bizim küçük hanımda çımbızla çeker gibi o lafları ezberlemiş. Neyseki kızımla konuştum ve hallettim bu argo kelimeleri. Artık kullanmıyor.
Küçücük masum yavruların ağzına hiç yakışmıyor bu argo kelimeler değil mi ?
Bir gün Fatma Naz'ı beşiğine çıkartmak için kucağıma aldım eh haliyle insan 7 aylık hamile olunca biraz zorlanıyor .Biraz oflayarak puflayarakda olsa bizim kızı beşiğinine koydum. Fatma Naz hanım başını manalı manalı sallayarak bana;
-Başardın dostum demesin mi?
Ben şok oldum.Daha 2,5 yaşındaki kızım bana başardın dostum diyor. Güleyim mi ağlayayım mı bilemedim.
Başka birgün Firdevs Teyzesine gelen bir komşu Fatma Naz'a
-Üzerindeki tişört artık sana küçük geliyor onu kardeşine verirsin demiş. Fatma Naz şöyle bir yan yan bakmış kadına ve,
-Yemezler diye karşılık vermiş.
Kadın şok olmuş. Tabii duyunca bende şok oldum. Bizim hiç kullanmadığımız argo kelimeleri nasıl yerli yerinde kullandı, nereden nasıl öğrendi diye düşünürken aklımıza Buz Devri geldi. Oturdum ve Fatma Naz' la birlikte izledim ve bu lafların oradaki Sit'e ait olduğunu keşfettim. Birçok kere izlemiş olmama rağmen o konuşmalar benim hiç dikkatimi çekmemiş. Bizim küçük hanımda çımbızla çeker gibi o lafları ezberlemiş. Neyseki kızımla konuştum ve hallettim bu argo kelimeleri. Artık kullanmıyor.
Küçücük masum yavruların ağzına hiç yakışmıyor bu argo kelimeler değil mi ?
25 Temmuz 2009 Cumartesi
İlk Sinema , İlk Konser
Geçen hafta Fatma Naz'la bazı ilkler yaşadık. Ailece stres atmaya ihtiyacımız olduğu için herkesin hoşuna gidecek faaliyetler yapalım dedik. Ve önce sinemaya gitmeye karar verdik. Sinemaya 3 yaşından küçük çocukları almıyorlarmış ama biz kızımıza kefil olduk ve sinemaya girebildik. Kızımızda bizi utandırmadı ve film boyunca hiç sesini çıkarmadı. Gerçi dinazorlardan biraz korkunca anne amcaya söyle televizyonu kapatsın diye bana fısıldadı ama korkacak bişey olmadığına inandırmayı başardık ve sorunsuzca filmimizin sonuna kadar geldik. Arada sırada Fatma Naz 'ın sesi "bunlar canavar ama koykacak bişey yok" diye cıkmadı değil. Zaten sinemda bizden başka 4 kişi daha vardı. Bu arada hangi filmemi gittik tabiki hepimize uygun bir film olan Buzlar devri-3. Biz eğlendik ama bazı yerlerinde çocuklar korkabilir. O yüzden temkinli olmakta fayda var. Fatma Naz'ın filmdeki favorisi mamutlardı. Belkide file benzedikleri için onları çok sevmiştir. Şimdilerde hergün evde Buzlar Devri-2'yi izliyor. Eee ne yapalım elimizde olan o. Buzlar devri-3'ü daha alamadık:) Buzlar Devri-2 ve daha birçok cizgi film cd sini eşim ben Fatma Naz'a hamileyken arkadaşlardan almıştı. Kızım büyüyünce izler demiştide bende çok gülmüştüm. Daha beşik bile almamışken film cd'si almak garibime gitmişti.Haksızmıyım ama......
&
&Gelelim ilk konser deneyimine. Müdürlüğümüzün Dumansız Yaşama Destek için organize ettiği bir konserdi. Bizde dumansız yaşama destek veren bir aile olduğumuz için hem konsere katıldık hemde imza listesine ismimizi yazdık. Yöresel sanatçıların katıldığı bir konserdi ve çok hoştu. Sadece arada sırada protesto için özellikle sigara içenler oldu. Onun dışında rahatsız edici bir durumla karşılaşmadık. Yalnız Fatma Naz Birol abisinin ona verdiği uçan balonlar elinden kaçmasın diye o kadar sıkı sıkıya tuttuki bu yüzden dans bile edemedi. Bu arada Dumansız Yaşama Destek veren en küçük gönüllü benim kızımdı. Yazmadan geçmeyeyim dedim:)
&
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
